Jesteś słodka wiem to dobrze mów co chcesz

ja wiem że jest coś co ty czujesz jak ja też

bo to jest to co się już w nas 	tak długo tli

i właśnie my jesteśmy tam gdzie nasze sny



Jesteś słodka nasze życia takie gdzieś

ja mogę dać to czego pragniesz 	jeżeli wiesz

jesteś piękna ja jeszcze też bierz co chcesz

ja tobie dam co ja mam sam a ty to weź



dla Ciebie tylko miłość mam niezwykłą tak niezwykłą jak

na końcu ziemi gdzieś urwany kwiat ty weź go w świat na resztę lat		





Jesteś słodka 	wiem to dobrze	mów co chcesz

ja wiem że jest coś co ty czujesz jak ja też

bo to jest to 	co się już w nas tak długo tli

i właśnie my jesteśmy tam gdzie nasze sny





Kiedy Żoliborz kładzie się spać

i znów do ryła trzeba coś wlać,

on bierze siatkę w Marlboro kolor,

wsiada w taryfę, bo jest szeryfem



i do nocnego kroki swe mierzy;

nerwy go biorą, że jest nieświeży.

Kupuje flaszkę, siada na ławce,

prostuje grymas, poprawia czkawkę.



To on, to on, to on, szczękoblaszakowiec Dżon,

To on, to on, to on, to marymoncki Dżon.



To on, to on, to on, szczękoblaszakowiec Dżon,

To on, to on, to on, to marymoncki Dżon.



Jedna go kocha, bo jak szaleniec 

sprowadza towar najlepszy z Niemiec.

Druga uwielbia go okrutnie,

bo dał jej czadu w motelu w Kutnie,

a trzecia żona strasznie płakała;

nie ma już Dżona, cześć mu i chwała

i nie otworzy już blaszanej szczęki;

stracony Dżony z rosyjskiej ręki



To on, to on, to on, szczękoblaszakowiec Dżon,

To on, to on, to on, to marymoncki Dżon.



I straszna plotka pod halą hula,

w dymie petardnic rozbłyska po niebie.

Nie handluj nigdy cudzesami,

palenie lub zdrowie należy do ciebie.



To on, to on, to on, szczękoblaszakowiec Dżon,

To on, to on, to on, to marymoncki Dżon.